Ondanks de angst ondernemen

Ik merkte dat ik het onderwerp ontweek, twijfelde en gedachtes had als: “Dit gaat me nooit lukken”Pablo Slenders , Emojo, Creative Director

Dit wordt geen vlot stappenplan om van je angsten af te komen. Ik ben geen business guru met alle know-how. Ik ben een menselijke startende ondernemer en dit wordt een verhaal over mijn beleving van de angst die ik voelde om te beginnen, en hoe ik hem omarmde. Ondanks de angst ondernemen.

Ondernemen is risico nemen, de clichés zijn waar. Überhaupt een zelfstandig ondernemer worden klonk als een gigantische stap voor me. Ik herhaal het even, een gi-gan-tische stap. Het ondernemen is me namelijk niet, zoals bij anderen wel, met de paplepel ingegoten. Ik had geen duidelijk voorbeeld van hoe het moet en hoe niet. Cijfers word ik duizelig van, onderhandelen is niet mijn sterkste kant. Maar ondanks dat zei iets in me: “Ik wil dit, dit gaat me een stap verder brengen.” Gedreven door een innerlijk vuur, nieuwsgierigheid en bereid om mijn angsten onder ogen te zien. Was je serieus bang om te beginnen? Ja, ik merkte dat ik het onderwerp ontweek, twijfelde en gedachtes had als: “Dit gaat me nooit lukken”. Risico’s nemen brengen die diepe donkere gedachtes en emotie met zich mee. Voor velen herkenbaar, maar door weinigen besproken.

Sterker nog, ik kon zelfs boos op mezelf worden omdat ik angst voelde. Dat ging dan weer als volgt: “Jongen, waarom ben je zo’n mietje”, “Je loopt te ontwijken zwakkeling”, “Met zo’n instelling kom je er inderdaad niet”. Nog een sterke emotie die omhoog kan komen op het moment dat angst in beeld komt. De psychologische model “vechten of vluchten” past naadloos op deze twee emoties, en daar zit ook de sleutel.

Ergens tussen deze twee emoties zat ook een bepaalde rust in me. Als ik dit ging doen, zou ik deze twee monsters mee moeten nemen op mijn schouders, vechten en vluchten. Ze gerust stellen werkte niet, dan kwam ik in eindeloze discussies met ze: “wat als.. Ja maar..” De tactiek werd uithongeren door niet te veel naar ze te luisteren. Uit de dynamiek van heen en weer schieten stappen. De gevoelens verdragen en ondanks de spanningen en gedachten mijn best doen om toch te blijven handelen. In de angst te gaan staan met beide benen, en de stem te volgen die onzeker fluisterde: “Ik wil dit”.

Ik ben nu bijna een jaar zelfstandig ondernemer. Het klonk als iets gigantisch voordat ik begon. Een jaar later besef ik dat het juist zo groot klonk omdat er sterke emoties rondom hingen. Ik gunde mezelf de tijd om uit te zoeken wat er van me verwacht werd, dingen doen en de daardoor verkregen kennis stelde me gerust. Zo bezocht ik bijvoorbeeld de Startersdagen van de Kamer van Koophandel. Tijdens deze dagen werden lezingen gegeven en merkte ik al snel dat ik lang niet de enige was die vol met vragen zat. Dat stelde gerust, de onzekerheid hoorde bij het proces. Ik raad andere beginnende ondernemers dan ook aan om dit gewoon te doen, naast informatief zijn deze dagen ook erg inspirerend.

Ik heb geleerd dat ik niet zonder angsten hoef te zijn, maar dat ik wel een bepaalde dapperheid in me heb die ondanks dit gevoel me in staat stelt te functioneren en mijn doelen na te streven. Ik ben minder bang fouten te maken, ik ben er zelfs van overtuigd dat er fouten gemaakt dienen te worden om verder te komen en te leren.

Ik beschrijf dit, mede om inzicht te geven voor andere ondernemers in spé dat je het allemaal niet per se van te voren hoeft te weten. En als je het niet weet, is het geen schande om het te vragen. Ondernemen is achteraf voor mij, op dit moment, de beste stap die ik had kunnen nemen. Het geeft me een duidelijk doel waar ik iedere dag weer mee aan de slag kan, en dat is waardevol. Dat gun je iedereen.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail